Dlaczego eksport żywych cieląt nieodsadzonych z Irlandii powinien zostać zakazany

Przemysł mleczarski napędza eksport żywych cieląt

W 2015 roku w Irlandii zniesiono system kwot mlecznych, który miał zapobiegać nadprodukcji. Od tego czasu opłacalny jest eksport nieodsadzonych cieląt płci męskiej z portu Rosslare w hrabstwie Wexford w Irlandii do Cherbourga we Francji. Ponadto około 200,000 XNUMX cieląt płci męskiej urodzonych w irlandzkim przemyśle mleczarskim jest corocznie eksportowanych do Holandii lub Hiszpanii w celu tuczenia. Następnie są one albo ubijane na cielęcinę, albo eksportowane ponownie na ubój gdzie indziej. Coraz więcej byków mlecznych jest również eksportowanych na Bliski Wschód i do Afryki Północnej jako odsadków. Ocieplający się klimat i niedobór wody na Bliskim Wschodzie oznaczają, że import zwierząt jest tańszy niż ich hodowla w tym miejscu.

Ciężkie znęcanie się i nadużycia

Cielęta czekają na swój los na targu.
Zdjęcie: Ethical Farming Ireland

Nie karmiony przez okres do 40 godzin

Około 300 cieląt opuszcza Irlandię stłoczonych w trzypiętrowych ciężarówkach. Podróż promem z Irlandii do Francji trwa 18 godzin, jednak dochodzenia wykazały, że cielęta nie jedzą łącznie nawet 40 godzin ze względu na czas podróży do i z portów, załadunek i czas oczekiwania. Przepisy dotyczące transportu są źle napisane i zawiłe, z wieloma odstępstwami. Komisja Europejska jasno stwierdziła, że ​​cielęta muszą być karmione po 19 godzinach, ale dopóki cielęta są w transporcie, nie jest to możliwe. Władze Irlandii twierdzą, że karmienie jest jedynie zaleceniem, a nie wymogiem prawnym.

Nadużycia na posterunkach kontrolnych

Ciężarówka pełna cieląt w transporcie.
Zdjęcie: Ethical Farming Ireland

Uwięzione w małych klatkach na fermach cielęcych

Kiedy cielęta w końcu docierają do gospodarstw w Holandii lub Hiszpanii, są więzione w przerażająco małych klatkach, przeznaczonych do uboju na cielęcinę. Coraz większa liczba nieodsadzonych cieląt jest eksportowana do Rumunii i Polski, gdzie są tuczone i eksportowane na Bliski Wschód i do Afryki Północnej.

Rosnący popyt na eksport żywych zwierząt przynosi duże zyski – kluczowe jest nakłonienie większej liczby krajów do zakazania tego okrutnego przemysłu

Handel żywym eksportem jest konsekwencją rosnącego popytu na mięso w niektórych częściach świata, a firmy czerpią zyski z niedoborów wody i cieplejszego klimatu na Bliskim Wschodzie. W niektórych krajach Europy, w tym w Irlandii, eksport żywych zwierząt jest kluczową częścią gospodarki rolnej. Ustawa o dobrostanie zwierząt właśnie przeszła ostatni etap w brytyjskim parlamencie. Ustawa ta położy kres eksportowi żywych zwierząt na ubój lub tucz ze Zjednoczonego Królestwa. Dzięki niej Zjednoczone Królestwo stanie się pierwszym krajem europejskim, który stopniowo wycofa handel żywym eksportem.

Ważne jest wywarcie presji na rząd Irlandii i UE, aby powstrzymali okrutny eksport żywych cieląt nieodsadzonych od matki.

Take action for a Plant Based Treaty

Zwierzęta są istotami świadomymi i powinny być traktowane z życzliwością, współczuciem i szacunkiem. Oto, jak możesz pomóc:

-> The pierwsza podstawowa zasada of Plant Based Treaty, Zrzeczenie się obejmuje: „Zakaz wszelkiego eksportu żywych zwierząt”, możesz pomóc, życie wegańskie oraz podpisywanie dotychczasowy Plant Based Treaty. 

-> Podpisz i udostępnij Petycja Ruchu na Rzecz Ochrony Zwierząt który wzywa do firma promowa Stena Line ma wstrzymać eksport nieodsadzonych cieląt płci męskiej i rozszerzyć politykę eksportu żywych zwierząt, którą mają w Wielkiej Brytanii, na Irlandię. Ponadto żąda, aby Komisja Europejska poszła za przykładem brytyjskiego projektu ustawy i wprowadziła zakaz UE.

-> Read and share Plant Based Treaty'S Raport Bezpieczny i Sprawiedliwy w którym przeanalizowano rosnący trend eksportu zwierząt gospodarskich oraz to, co musimy zrobić, aby system żywnościowy stał się bezpiecznym miejscem do działania, respektującym granice planetarne i społeczne.

Anna Casparsson jest pisarką i etyczką, która od ponad dwudziestu lat zajmuje się komunikacją i dziennikarstwem na różnych stanowiskach. Pisze o prawach zwierząt, weganizmie, zrównoważonym rozwoju, sprawiedliwości i kwestiach związanych z pokojem. Anne mieszka w Sztokholmie z rodziną. Jest oddanym głosem zwierząt.

Więcej z bloga